به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ آیت الله رسول فلاحتی نماینده ولی فقیه در گیلان و امام جمعه رشت، در دیداری صمیمی با مدیران و مربیان موسسه جمعیت حمایت ایتام (مراکز پسرانه مژدهی و دخترانه شایگان ثابت رشت) اظهار داشت: کار در مراکز ایتام، جهاد تربیتی برای ساختن آینده است؛ مربیان باید الگوی نشاط، مهربانی و گفتمان سالم باشند.
نماینده ولی فقیه در گیلان و امام جمعه رشت، نقش مربیان و کارکنان مراکز نگهداری ایتام را فراتر از یک شغل و هم‌تراز با جایگاه پدر و مادر توصیف کرد و افزود: شما در حال یک جهاد تربیتی برای ساختن آینده هستید و این مهم محقق نمی‌شود مگر آنکه خودتان الگوی تمام‌عیار نشاط، مهربانی و گفتمان سالم برای کودکانی باشید که دنیا پیش روی آن‌هاست.
وی کار در این مراکز را جهادی تربیتی و بسیار عمیق‌تر از سایر مراکز حمایتی دانست و تاکید کرد: جامعه شما و اهالی شما، دنیا پیش رویشان است و شما در جایگاه پدر و مادر، مسوولیت ساختن آینده آن‌ها را بر عهده دارید.
مربیان ایتام؛ معماران شخصیت و آینده‌سازان جامعه
آیت الله فلاحتی با اشاره به سختی و اهمیت کار تربیتی در عصر حاضر، خطاب به مربیان تصریح کرد: شما در جایی خدمت می‌کنید که خروجی آن برای جامعه بسیار حیاتی است. اولین ویژگی شما باید نشاط باشد؛ شما با جمعیتی مواجه هستید که از نشاط بریده‌اند و کسی می‌تواند به آن‌ها نشاط ببخشد که خود سرشار از آن باشد.
وی با تاکید بر ضرورت گفتمان سالم و مهربانی بی‌منت متذکر شد: این فرزندان امانت الهی هستند و تمام رفتارها و گفتار شما برای آن‌ها الگوست. فرزند در خانه از پدر و مادر الگو می‌گیرد و شما اینجا جایگاه پدر و مادر را دارید. رعایت اصول اخلاقی و عدالت در جزیی‌ترین رفتارها، در ذهن این کودکان ماندگار خواهد شد.
از «انسان‌سازی» تا آموختن هنر «نداشته‌ها را ندیدن»
امام جمعه رشت هدف نهایی این مراکز را انسان‌سازی و تحویل خروجی سالم، پاک و اخلاق‌مدار به جامعه عنوان کرد و با استناد به حکمت‌هایی از نهج‌البلاغه، دو اصل مهم را برای آموزش به این فرزندان یادآور شد:
۱. غمگین نبودن برای نرسیدن به تمام آرزوها: باید به این فرزندان بیاموزیم که اگر به تمام مقاصد خود نرسیدند، غمگین نشوند. روح آن‌ها به دلیل فقدان خانواده، معذب است و این آموزه آن‌ها را مقاوم می‌کند.
۲. چشم بستن بر خار و خاشاک زندگی: باید به آن‌ها یاد داد که به داشته‌های خود توجه کنند، نه نداشته‌ها. اگر انسان همیشه به کمبودها نگاه کند، هرگز آرامش نخواهد یافت. وظیفه ماست که با کلام خود، از غم این عزیزان بکاهیم.
