برخی به کنایه میگویند که از یک ژاپنی پرسیدند: شما که نفت ندارید، چرا وزیر نفت دارید؟ ژاپنی پاسخ داد: شما که رفاه ندارید، چرا وزیر رفاه دارید؟
در این میان علیرضا نوروزی، مدیرکل امور اقتصادی و دارایی گیلان، در تازهترین نشست خبری خود، از جذب تنها ۳.۸ میلیون دلار سرمایهگذاری خارجی در ۱۰ ماه گذشته خبر داد؛ آماری که بهجای افتخار، تصویری تلخ از ناکامی اقتصادی استان را به نمایش میگذارد. استانی که ظرفیت های عظیمی در حوزههای کشاورزی، گردشگری، صنعت و تجارت دارد، اکنون به دلیل سوءمدیریت و عدم شایسته سالاری، به حاشیه رانده شده است.
مدیری که از سال ۱۳۹۹ تاکنون صندلی خود را در هر دولتی حفظ کرده و با سه رییسجمهور و سه استاندار کار کرده است، این بار نیز اعداد و ارقامی را روبهرویمان قرار میدهد که از ضعف برنامه ریزی و نبود چشماندازی روشن برای توسعه اقتصادی گیلان حکایت دارد. اما آیا این ناکامی ها نتیجه حضور مدیرانی نیست که تنها هنرشان ماندن بر میز مدیریت است، بدون آنکه کوچک ترین تغییری در مسیر پیشرفت استان ایجاد کنند؟
گیلان با موقعیت استراتژیک و برخورداری از منطقه آزاد انزلی، مرزهای آبی با کشورهای حاشیه خزر و فرصتهای بی بدیل سرمایهگذاری، استانی است که میتوانست در رده های بالای جذب سرمایه خارجی قرار گیرد. اما مدیرانی که سال هاست در این استان تصمیمگیر هستند، هیچ گاه نتوانسته اند از این ظرفیت ها آنچنان که باید و شاید بهره ببرند. نتیجه این بی توجهی، آماری است که عملاً نشان از قفل بودن درهای توسعه در گیلان دارد.
نوروزی در این نشست از عملکرد خود دفاع کرد و به برنامههای آتی برای تصویب طرح هایی با ارزش حدود ۱۴ میلیون دلار اشاره کرد. اما آیا برنامه های اینچنینی برای استانی با ظرفیت های گسترده، آن هم در شرایط سخت اقتصادی امروز، کافی است؟ آیا مردم گیلان حق ندارند بپرسند که چرا مدیران اقتصادی استان در تمام این سال ها هیچ تغییری در وضعیت اقتصادی ایجاد نکردهاند؟
گیلان، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدیرانی است که جرات تحول داشته باشند؛ مدیرانی که بهجای حفظ جایگاه خود، به فکر رشد اقتصادی استان و رفع مشکلات مردم باشند. اگر قرار است این چرخه ناکارآمد ادامه پیدا کند، چیزی جز درجا زدن و از دست رفتن فرصت ها برای گیلان باقی نخواهد ماند.
مدیرانی که فقط ماندن و حفظ صندلی را بلد هستند، همانهایی هستند که ماندنشان جز اتلاف وقت و منابع، نتیجه ای ندارد. گیلان، استانی که باید در مرکز توجه سرمایه گذاران داخلی و خارجی باشد، اکنون به استانی تبدیل شده که سرمایه ها را از دست میدهد و در آمارها در حاشیه قرار دارد. شاید وقت آن رسیده باشد که این استان، از مدیرانی که هیچ برنامه ای برای آینده ندارند خداحافظی کند و فرصتی تازه به شایسته سالاری بدهد./گیل خبر
