;

پارادایم نوین اقتدار:

عبور از ویرانه های «قدرتِ قانون» به ساحتِ «قانونِ قدرت»

نویسنده و روایتگر

امروز تاریخ بشر به پیچ سرنوشت ساز خود رسیده است؛ لحظه ای که در آن نقاب از چهره کریه و خون آلود نظامات حقوقی بین‌الملل فرو افتاد و ماهیت حقیقی سازمان هایی که به نام صلح، بذر جنگ می‌کارند و به نام حقوق بشر، راه را برای سلاخان جهانی هموار می‌کنند، بر همگان آشکار گشت.

به گزارش گروه رسانه ای ایران – گرا؛ برای ملت مقتدر ایران و امت بصیر اسلام، دیگر مفاهیمی چون (دیپلماسی)، (میز مذاکره) و (معاهدات بین‌المللی) چیزی جز واژگانی تهی از معنا و تله هایی ساخته و پرداخته برای مسخ اراده های پولادین نیست. ما امروز در میانه یک جنگ تمام عیار حقوقی، اقتصادی و نظامی، اعلام می‌کنیم که دورانِ بازی در زمینِ دشمن به پایان رسیده است.

نقطه پایان بر تمام توهمات دیپلماتیک و پیمان‌های کاغذی، زمانی گذاشته شد که استکبار جهانی با توحشی بی سابقه، خط قرمز نهایی امت اسلام را زیر پا گذاشت. شهادت مظلومانه و حماسی رهبر و مقتدای جهان تشیع، حضرت امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) به دست تروریست های بزدل آمریکایی و رژیم سفاک و کودک کش صهیونیستی، نه تنها یک جنایت جنگی بی سابقه، بلکه تیر خلاصی بر پیکره نیمه جان حقوق بین‌الملل بود.

این واقعه عظیم، ثابت کرد که وقتی سخن از حذف فیزیکی ستون های حق و حقیقت به میان می‌آید، تمامی کنوانسیون های ژنو و منشورهای سازمان ملل، کاغذپاره هایی بیش نیستند.

خون پاک ایشان، منشور جدیدی را برای آزادگان جهان ترسیم کرد که در آن، تنها زبانِ معتبر در برابر گرگانِ بین‌المللی، زبانِ ( سرب و آتش)  است.

به عنوان یک حقوقدان، با صراحت اعلام می‌دارم که نظام حقوقی فعلی جهان، بر پایه ( حق وتو)  و استاندارد‌های دوگانه، عملا به زرادخانه ی حقوقی مستکبرین تبدیل شده است. چگونه می توان به قانونی پایبند بود که در برابر ترور رسمی مقامات یک کشور عضو، سکوت می‌کند اما برای دفاع مشروع همان ملت، بیانیه محکومیت صادر می‌کند؟ دادگاه های بین‌المللی و شورای امنیت، امروز چیزی جز بازیگران یک ( سیاه بازی) بزرگ برای مشروعیت بخشی به توحش غربی نیستند.

وقتی سازمان ملل متحد میزبانِ تامین‌کنندگان مالی تروریسم است، خروج از هرگونه پروتکل الحاقی و معاهدات محدودکننده، نه تنها یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت شرعی و عقلی بر اساس قاعده (نفی سبیل) است.

ما دیگر اجازه نخواهیم داد (کفتارهای نفتی) و (سیاست بازانِ غرب‌زده)، امنیت ملی ما را به قربانگاه قراردادهای استعماری ببرند.

کدام نظام حقوقی می‌تواند داغ شهادت صدها دختربچه بی‌گناه در مدرسه میناب را که قربانی کینه آمریکایی – صهیونیستی شدند، التیام بخشد؟ کدام شورای امنیت برای ۴۷ سال تحریم ظالمانه و ترورهای پیاپی فرماندهان ما، علیه متجاوزین اقدامی کرد؟ ما در برابر جهانی ایستاده ایم که در آن، حق با دارنده (ناو هواپیمابر) است، نه دارنده (منطق و حق). لذا، ما قانونِ منبعث از قدرتِ ایمان و سلاح خود را جایگزین نظام های ساختگی می‌کنیم.

همسایگانی که خاک خود را به حیاط خلوت دشمن برای حمله به ایران تبدیل کرده اند، باید بدانند که نوکری برای استکبار، بهایی سنگین به وسعت نابودی تمام داشته هایشان خواهد داشت. اقتصاد جهانی که ایران را به بند کشیده بود، اکنون باید خود را برای تلاطم در اقیانوسی آماده کند که فرزندان ایران زمین، ناخدای آن هستند.

فرجام سخن؛ قیام در امتداد عاشورا

ما با خدای خود عهد بسته‌ ایم که در مکتب امام حسین (ع)، هرگز سر تعظیم در برابر یزیدیان زمان فرود نیاوریم. برای ما، سازمان ملل در (کربلا) تجلی یافته و شورای امنیت ما، (اراده‌ی پولادین مجاهدان) ماست. آرزوی ما شهادت است و این بزرگ ترین برگ برنده ما در برابر دشمنانی است که به زندگی حقیرانه خود دل بسته اند.

ایران مقتدر، از این پس در هیچ چارچوب بین‌المللی که ذره‌ای از عزت ملی اش را مخدوش کند، نخواهد ماند.

ما حق دفاع مطلق خود را از لوله تفنگ‌ها و غرش موشک هایمان به جهانیان اعلام می‌کنیم. امروز، روزِ رسوایی مدعیان دروغین و روزِ تجلیِ (قانونِ قدرتِ الهی) بر زمین است.

والسلام علیک علی ارواح طیبه شهدا
لطف علی‌پور علی‌آبادی
کانون بسیج حقوق دانان ناحیه رشت

نویسنده و روایتگر

Share on facebook
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on print

لینک کوتاه خبر:

https://geraonline.ir/?p=22647

اخبار مرتبط:

نظر خود را وارد کنید

آدرس ایمیل شما در دسترس عموم قرار نمیگیرد.

  • آخرین اخبار
  • داغ ترین ها